Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması

Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması

MADDE 177 – (1) Gözetimi altında bulunan hayvanı başkalarının hayatı veya sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde serbest bırakan veya bunların kontrol altına alınmasında ihmal gösteren kişi, altı aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır.

T.C.

YARGITAY

8. CEZA DAİRESİ

E. 2011/12803

K. 2011/16532

T. 19.12.2011

• HAYVANI TEHLİKE YARATABİLECEK ŞEKİLDE SERBEST BIRAKMA SUÇU (Şikayetçiyi Isırarak Basit Tıbbi Müdahale Gerektirecek Şekilde Yaralaması – Hayvan Sahibinin Fikri İçtima Kuralları Gereğince Taksirle Yaralama Suçundan Cezalandırılacağı)

• TAKSİRLE YARALAMA SUÇU (Hayvanı Tehlike Yaratabilecek Şekilde Serbest Bırakma Suçunun da Oluştuğu – Şikayetçinin Isırılarak Yaralanmasına Neden Olan Eylem Sebebiyle Hayvan Sahibinin Fikri İçtima Uyarınca Taksirle Yaralamadan Sorumlu Olacağı)

• CUMHURİYET SAVCISININ TEMYİZ TALEBİ (Hayvan Sahibinin Taksirle Yaralama ve Hayvanı Tehlike Yaratabilecek Şekilde Serbest Bırakma Suçlarını İşlediği – Üst Cumhuriyet Savcısının 30 Günlük Temyiz Süresi Geçtikten Sonra Temyiz Talebinin Reddedileceği)

5237/m.44, 89, 177

1412/m.317

ÖZET : Başkalarının sağlığı bakımından kontrol altına alınmasında ihmal gösterilen hayvanın şikayetçiyi ısırarak basit tıbbi müdahale gerektirecek biçimde yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda, hayvanın sahibi olan sanığın eyleminin taksirle yaralama ve hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçlarını oluşturduğu ve fikri içtima kuralları uyarınca daha ağır cezayı gerektiren taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmelidir. Üst Cumhuriyet Savcısının 30 günlük temyiz süresi geçtikten sonra temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz talebi reddedilmiştir.

DAVA : Gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1- Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına ilişkin yapılan incelemede;

Üst Cumhuriyet Savcısının 30 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 04/02/2009 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanığın temyiz itirazlarına ilişkin yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, başkalarının sağlığı bakımından kontrol altına alınmasında ihmal gösterilen hayvanın şikayetçiyi ısırarak basit tıbbi müdahale gerektirecek biçimde yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda, hayvanın sahibi olan sanığın eyleminin taksirle yaralama ve hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçlarını oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi uyarınca daha ağır cezayı gerektiren taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

SONUÇ : Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

T.C.

YARGITAY

9. CEZA DAİRESİ

E. 2009/124

K. 2010/12656

T. 14.12.2010

• HAYVANIN TEHLİKE YARATABİLECEK ŞEKİLDE SERBEST BIRAKILMASI ( Köpeğin Mağduru Isırarak Yaralaması – Şikayetten Vazgeçme ve Fikri İçtima Hükmüde Nazara Alındığında Eylemin TCK. Md. 177’de Düzenlenen Suça Dönüşeceği )

• KÖPEĞİN MAĞDURU ISIRARAK YARALAMASI ( Şikayet Yokluğu Nedeniyle Taksirle Yaralama Suçundan Açılan Davanın Düşürülemeyeceği – Eylemin Hayvanın Tehlike Yaratabilecek Şekilde Serbest Bırakılması Suçuna Dönüşeceği )

• TAKSİRLE YARALAMA ( Sanığın Bakım ve Gözetimi Altında Bulunan Köpeğin Mağduru Isırarak Yaralaması – Şikayet Yokluğu Nedeniyle Taksirle Yaralama Suçundan Açılan Davanın Düşürülemeyeceği )

5237/m. 44, 177

ÖZET : Sanığın kendisine ait köpeği başı boş bırakması sonucunda hayvan mağduru ısırarak yaralamıştır. Sanık bakımı ve gözetimi altında bulunan hayvanın muhafazasında ihmal göstermiştir. Mağdurun şikayetten vazgeçmesi ve TCK’nın fikri içtimaya ilişkin 44. maddesi hükmüde nazara alındığında, sanığın eylemin 5237 sayılı TCK’nın 177. maddesinde düzenlenen suça dönüşür. Şikayet yokluğu nedeniyle taksirle yaralama suçundan açılan davanın düşürülmesine karar verilemez.

DAVA : Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR : Sanığın kendisine ait köpeği başı boş bırakması sonucunda hayvanın mağduru ısırarak yaralanmasına neden olduğu, bu sebeple bakımı ve gözetimi altında bulunan hayvanın muhafazasında ihmal gösterdiği, mağdurun şikayetten vazgeçmesi ve TCK’nın fikri içtimaya ilişkin 44. maddesi hükmüde nazara alındığında, sanığın eylemin 5237 sayılı TCK’nın 177. maddesinde düzenlenen suça dönüşeceği hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, şikayet yokluğu nedeniyle taksirle yaralama suçundan açılan davanın düşürülmesine karar verilmesi,

SONUÇ : Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

T.C.

YARGITAY

9. CEZA DAİRESİ

E. 2008/1245

K. 2008/7347

T. 4.6.2008

• HAYVANIN SERBEST BIRAKILMASI ( Hayvanın Olay Günü Müteveffaya Vurarak Ölümüne Neden Olduğu – Eylemin Taksirle Öldürme Suçu Kapsamında Değerlendirilerek Yargılamanın Yetkili Asliye Ceza Mahkemesince Yapılacağı )

• TAKSİRLE ÖLDÜRME ( Sanığın Kendisine Ait Danayı Ormanda Başıboş Bırakması Sonucu Hayvanın Olay Günü Müteveffaya Vurarak Ölümüne Neden Olduğu Olayda Yargılamanın Asliye Ceza Mahkemesince Yapılacağı )

• GÖREV ( Tehlike Yaratacak Hayvanı Serbest Bırakmak – Hayvanın Olay Günü Müteveffaya Vurarak Ölümüne Neden Olduğu Olayda Eylemin Taksirle Öldürme Suçu Kapsamında Değerlendirilip Yargılamanın Asliye Ceza Mahkemesince Yapılacağı )

5237/m.22, 85, 177

ÖZET : Sanığın kendisine ait danayı ormanda başıboş bırakması sonucu hayvanın olay günü müteveffaya vurarak ölümüne neden olduğu olayda, eylemin taksirle öldürme suçu kapsamında değerlendirilerek yargılamanın yetkili asliye ceza mahkemesince yapılması gerekir.

DAVA : Tehlike yaratacak hayvanı serbest bırakmak suçundan sanık Hüseyinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 177, 62/1. maddeleri uyarınca 100.00 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, ( Havran Sulh Ceza Mahkemesi )’nin 09.04.2007 tarihli ve 2005/170 esas, 2007/81 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Sanığın kendisine ait danayı ormanda başıboş bırakması sonucunda, hayvanın olay günü müteveffaya vurarak ölümüne neden olduğu, sanığın bu sebeple bakımı ve gözetimi altında bulunan hayvanın muhafazasında ihmal gösterdiği, böylece üzerine atılı suçu sübut bulduğundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 177. maddesinden cezalandırılmasına karar verildiği,

Ancak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 177. maddesinin gerekçesinde; “Suç, kişinin gözetimi altında bulunan hayvanın başkalarının hayatı veya sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde serbest bırakması ile ya da bunların kontrol altına alınmasında ihmal göstermesi ile tamamlanır. Gözetimi altında bulunan hayvanı başkalarının hayatı veya sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde serbest bırakan veya bunların kontrol altına alınmasında ihmal gösteren kişinin, bu fiillerinden dolayı bir zarar meydana gelirse; fiilin sebebiyet verdiği netice açısından kast veya taksirine göre cezalandırılacaktır.” şeklinde ifade edildiği anlaşılmakla,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 177. maddesinin, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’ndaki karşılığının 563. maddesi olmasına göre, tanımlanan suçun tehlike suçu olduğu belirtilmesi karşısında, ilgili maddede, bu gibi hayvanların bir zarar meydana getirmesi şartı aranmadığı, bu itibarla bir zarar meydana gelmesi durumunda, eylemin vasıf değiştireceği,

Sanığın söz konusu eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 177. maddesinde tanımı yapılan suçu aşarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85. maddesinde tanımlanan taksirle öldürme suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu halde Havran Sulh Ceza Mahkemesi’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 ve 22. maddeleri uyarınca taksirle öldürme suçundan yargılaması yapılmak üzere görevsizlik kararı vererek dosyanın Havran Asliye Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı’nın 03.10.2007 gün ve 50087 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen Yargıtay C.Başsavcılığı’nın 31.10.2007 gün ve 2007/219751 sayılı tebliğnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR VE SONUÇ : Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Havran Sulh Ceza Mahkemesi’nin 09.04.2007 tarih ve 2005/170 E., 2007/81 K. sayılı kararının CMUK’nın 309. maddesi uyarınca ( BOZULMASINA ), müüteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay C.Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 04.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: