Mühür Bozma Suçu

Özel elektrik dağıtım şirketlerinin mührünü bozmak mühür bozma suçunu oluşturmaz

Mühür Bozma

 

  1. Ceza Dairesi         2018/1 E.  ,  2018/283 K.
  •  

“İçtihat Metni”

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14.12.2017 tarih ve 2017/11612 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca düzenlenen 29.12.2017 tarih ve KYB. 2017/73888 sayılı ihbarnamesi ile;
Mühür bozma suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 24/06/2015 tarihli ve 2014/6 esas, 2015/434 sayılı kararını müteakip, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Kanun’un 203/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2017 tarihli ve 2017/129 esas, 2017/300 sayılı kararının, “benzer olaylar nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/03/2016 tarihli ve 2015/1121 esas, 2016/111 karar ve Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23/03/2016 tarihli ve 2016/813 esas, 2016/5277 karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, mühür bozma suçunun oluşabilmesi için kanunun veya yetkili makamların emri uyarınca konulmuş bir mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi gerektiği, ihaleye dayalı olarak elektrik dağıtımı yapan ve kamu görevlisi statüsü bulunmayan özel şirket görevlilerince yapılacak mühürlemelerin ihlali durumunda, anılan suçun oluşmayacağı cihetle, somut olayda, özelleştirme uygulamaları neticesinde elektrik dağıtım ve satışının Osmangazi Elektrik Dağıtım A.Ş.’ne 01/06/2010 tarihinde devredilmesi ve sanığın da mühür bozma eylemini 01/08/2013 tarihinde gerçekleştirmiş olması karşısında, sanığın üzerine atılı mühür bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
İncelenen dosyaya göre; 01.08.2013 tarihli mühür bozma tutanağına konu 04.06.2012 günlü mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan … Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi’nin mühürleme tarihinden önce 31.05.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK’nın 203. maddesinde düzenlenen “mühür bozma” suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; ihbarnamedeki kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Banaz Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12.10.2017 tarih ve 2017/129 E., 2017/300 K. sayılı hükmünün CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

 

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: