5237 Sayılı TCK Madde 55 İçtihat

YARGITAY 13. CEZA DAİRESİ E. 2013/5086

T.C.

YARGITAY

13. CEZA DAİRESİ

E. 2013/5086

K. 2014/7184

T. 4.3.2014

• NİTELİKLİ HIRSIZLIK ( Sanığın Bina Dışına Yerleştirilmiş Güvenlik Kameralarını Çaldığı – Eylemin Açıkta Bırakılmış Eşya Hakkında Hırsızlık Olduğu )

• AÇIKTA BIRAKILAN EŞYA HAKKINDA HIRSIZLIK ( Sanığın Bina Dışına Yerleştirilmiş Güvenlik Kameralarını Çaldığı – Suçun Oluştuğu )

• BİNA DIŞINA YERLEŞTİRİLEN GÜVENLİK KAMERASINI ÇALMAK ( Eylemin Açıkta Bırakılmış Eşya Hakkında Hırsızlık Olduğu )

• TEKERRÜR ( Tekerrüre Esas Alınan İlamın Birden Fazla Suçtan Verilen Cezaların Toplamından Oluştuğu – İlamdaki En Ağır Cezaya İlişkin Hükümlülüğün Tekerrüre Esas Alınması Gerektiği )

5237/m.55,142

ÖZET : Sanığın radyo vericilerinin bulunduğu binanın dışına yerleştirilen güvenlik kameralarını çaldığı anlaşılmaktadır. Eylemin açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmelidir.

Tekerrüre esas alınan ilamın birden fazla suçtan verilen cezaların toplamından oluştuğunun anlaşılması karşısında, ilamdaki en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin ise; infaz aşamasında belirlenerek gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

DAVA : Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

KARAR : Sanığın radyo vericilerinin bulunduğu binanın dışına yerleştirilen güvenlik kameralarını çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından, tekerrüre esas olduğu belirtilen Tire Ceza Mahkemesi’nin 2004/124 Esas 2004/117 Karar sayılı ilamının birden fazla suçtan verilen cezaların toplamından oluştuğunun anlaşılması karşısında, ilamdaki en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin ise; infaz aşamasında belirlenerek gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 Sayılı TCK’nın 53/1 inci maddesinin ( c ) fıkrasında yer alan ve koşullu salıverme tarihine kadar süren hak yoksunluğunun sadece sanığın “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından olduğunun gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

SONUÇ : Bozmayı gerektirmiş, sanık M. K.’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasa’nın 8/1 inci maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nın 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “53/1 inci maddesinde belirtilen ve 53/3 üncü maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3 üncü maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

yarx

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: