2004 Sayılı İİK madde 309 ŞARTLARI VE HÜKÜMLERİ

T.C.

YARGITAY

19. HUKUK DAİRESİ

E. 1999/1854

K. 1999/2062

T. 25.3.1999

• İFLAS İÇİ KONKORDATO ( Tasdik Halinde İflasın Kendiliğinden Ortadan Kalkmaması )

• KONKORDATO ( İflas İçi Konkordatonun Tasdiki Halinde İflasın Kendiliğinden Ortadan Kalkmaması )

• FAİZ ORANLARI ( İflas ve Konkordato Sırasında Uygulanacak Faiz Oranlarının Belirlenmesi )

2004/m.196,309

ÖZET : İflas içi konkordatonun kesinleşmesi üzerine Ticaret Mahkemesi’nin durumu iflas idaresine bildirmesi, iflas idaresinin de iflasa karar veren mahkemeden iflasın kaldırılmasını istemesi gerekir. İflas içi konkordatonun tasdiki kararı ile iflas kendiliğinden kalkmaz, bu yönde mahkeme kararı gerekir. Somut olayda, davalı şirketin iflas içi konkordato talebi kabul edilmişse de iflasın kaldırılmasına ilişkin bir karar verilmemiştir. İflas hali devam ettiğinden tekrar iflasa karar verilemez. Ayrıca davacı alacaklının alacak miktarı hesaplanırken iflas tarihinden, İİK 196. maddesinde değişiklik yapan 3494 Sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 25.11.1988 tarihine kadar faiz hesaplanmaması ve konkordatonun tasdik edildiği tarihten sonraki faiz hesabının da konkordato şartlarına göre yapılması gerekir. Bu ilkeler gözetilmeden davalı şirketin iflasına karar verilmesi hatalıdır.

DAVA : Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR : Davacı tarafından 26.10.1983 tarihinde yapılan ihaleyi kazanan davalı şirketin ihale konusu işi zamanında yapmaması nedeniyle ihale feshedilmiş ve 25.12.1985 tarihinde ikinci ihale yapılmıştır. Davacı da iki ihale arasında oluşan farkın, 10.5.1985 tarihinde iflasına karar verilen müflis şirketin iflas masasına kaydını istemiş, talebin reddedilmesi üzerine 2.435.510.350.-TL’nin iflas masasına kaydı için kayıt kabul davası açmış, müflis şirketin iflas içi konkordato talebinin 5.2.1988 tarihinde kabulüne karar verilmesi üzerine, kayıt kabul davasına alacak davası olarak devam edilmiştir. Davacı ikinci ihalede kesin kabulün yapıldığı tarihte oluşan iki ihale arasındaki fark nedeniyle davalı şirket hakkında 27.8.1992 tarihinde iflas yoluyla takibe geçmiş, açılan iflas davası, alacak davası ile birleştirilmiş, davalı şirkete depo emri tebliğ edilmiş, ödeme yapılmaması üzerine iflasına karar verilmiştir.

Davacı tarafça açılan kayıt kabul davasının iflas içi konkordatonun tasdik edilmesi sonucu alacak davasına dönüştüğü kabul edilmiştir. İflas içi konkordatonun tasdikine ilişkin kararın kesinleşmesi üzerine Ticaret Mahkemesi’nin durumu iflas idaresine bildirmesi, iflas idaresinin de iflasa karar veren mahkemeden iflasın kaldırılmasını istemesi gerekir ( İİK 309. madde ). İflas içi konkordatonun tasdik edilmiş olması, iflasın kaldırılmasını gerektirirse de, iflasın kaldırılması sonucunu doğurmaz ( Berkin Necmeddin; İflas Hukuku, İstanbul, 1972, s.397; Pekcanıtez, Hakan: “İflasın Kaldırılması” ( 2 ), Adalet dergisi, 1982/5, s.929 ). Diğer bir anlatımla iflas içi konkordatonun tasdiki kararı ile iflas kendiliğinden kalkmaz. Bu yönde mahkemenin karar vermesi gerekir. Somut olayda davalı şirketin iflas içi konkordatonun tasdiki talebinin kabulüne karar verilmişse de, iflasın kaldırıldığına ilişkin bir karar bulunmadığından, T. Mühendislik A.Ş. hakkındaki iflas hali devam etmekte olup, bu nedenle tekrar iflasına karar verilemez.

Diğer taraftan davacının alacaklı olduğu miktar saptanırken, iflas tarihinden, İİK’nin 196. maddesinde değişiklik yapan 3494 Sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 25.11.1988 tarihine kadar faiz hesaplanmaması ve konkordatonun tasdik edildiği tarihten sonraki faiz hesabının ise konkordatodaki şartlara göre yapılması gerekir. Mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı gerekçeyle davalı şirketin iflasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

2- Davacının temyizine gelince;

Davacı iki ihale arasında meydana gelen farkın 3.375.962.897.-TL olduğunu ileri sürerek hükmü temyiz etmiştir. Mahkemece davalı T. Mühendislik A.Ş. tarafından açılan akdin feshi ve alacak davası sonucunda verilen kararda kabul edilen alacak miktarına itibar edilerek hesaplama yapılmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, bu yöne ilişen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. İflas depo emrine esas olacak meblağ saptanırken, alacağın fer’ilerine yönelik ileri sürülen itirazlar ise ( 1 ) no’lu bentteki bozma nedenine göre şimdilik incelenmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda ( 1 ) no’lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ( 2 ) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, peşin harcın istekleri halinde iadesine, 25.3.1999 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.

yarx

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: