5237 Sayılı TCK Madde 177 Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması

YARGITAY 9. C.D 2010/3514 E. 2010/3993 K. İçtihat

Hükümlünün, gözetimi altındaki hayvanın kontrol altına alınmasında ihmal göstermesi ve hayvanın çocuğunu ısırıp basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde işlediği fiilinin, 5237 sayılı TCK’nın 177. maddesinde düzenlenen “Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması” suçu ile aynı Kanunun 89/1. maddesinde düzenlenen taksirle yaralama suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince hükümlünün en ağır cezayı gerektiren taksirle yaralama suçundan dolayı cezalandırılmasının gerekeceği anlaşılmakla aksi yönde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sanık Ş____’nin, hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 177/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 500 Türk lirası adli para; taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 89/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 1.500 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair S____ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/06/2009 tarihli ve 2008/765 esas, 2009/891 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın kendisine ait Saint Bernard tipi köpeği serbest bırakması sonucunda, hayvanın müşteki D____’nin yaralanmasına sebep olduğu, sanığın bu sebeple bakımı ve gözetimi altında bulunan hayvanın muhafazasında ihmal gösterdiği, böylece üzerine atılı suçu sübut bulduğundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 177. maddesinden cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun’un 177. maddesinin gerekçesinde; Suç, kişinin gözetimi altında bulunan hayvanın başkalarının hayatı veya sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde serbest bırakması ile ya da bunların kontrol altına alınmasında ihmal göstermesi ile tamamlanır. Gözetimi altında bulunan hayvanı başkalarının hayatı veya sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde serbest bırakan veya bunların kontrol altına alınmasında ihmal gösteren kişinin, bu fiillerinden dolayı bir zarar meydana gelirse; fiilin sebebiyet verdiği netice açısından kast veya taksirine göre cezalandırılacaktır. Şeklinde gerekçe karşısında, zararın meydana gelmesi halinde suçun vasıf değiştireceği, dolayısıyla sanığın söz konusu eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 177. maddesinde tanımı yapılan suçu aşarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği cihetle, sanığın tek eylemi sebebiyle iki ayrı suçtan yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 25.12.2009 gün ve 73989 Sayılı Yasanın yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2010 gün ve 299686 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlünün, gözetimi altındaki hayvanın kontrol altına alınmasında ihmal göstermesi ve hayvanın çocuğunu ısırıp basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde işlediği fiilinin, 5237 sayılı TCK’nın 177. maddesinde düzenlenen “Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması” suçu ile aynı Kanunun 89/1. maddesinde düzenlenen taksirle yaralama suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince hükümlünün en ağır cezayı gerektiren taksirle yaralama suçundan dolayı cezalandırılmasının gerekeceği anlaşılmakla; kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu gerekçe ile yerinde görüldüğünden, S____ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.06.2009 tarih ve 2008/765 esas 2009/891 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK’nın 177. maddesi uyarınca verilen cezanın kaldırılmasına ve çektirilmemesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: